Bedenking bij de Eedaflegging en de Zaak-Danneels

Vandaag leg ik de eed af als parlementslid. Reeds voor de vijfde keer. Deze keer is het wel speciaal. Ik heb mijn zetel immers geheel op eigen kracht behaald, zonder de extra bonus te genieten die je hebt als je de eerste vrouw op de lijst bent. Met de komst van Tanguy Veys en de herverkiezing van Annick Ponthier heb ik twee medestanders in de fractie, zodat we samen een kwart van de fractie vertegenwoordigen.

In de gangen van het Huis der Parlementsleden bots ik op Mia De Schamphelaere van CD&V. Ze werd niet herkozen en is haar kantoor aan het leeghalen. Mia haalde het 4de beste resultaat op de CD&V-lijst in Antwerpen. Ze deed het beter dan Nahima Lanjri, maar die had een hogere plaats op de lijst gekregen en profiteerde bijgevolg van de lijststemmen. Gevolg: moslima Nahima erin, katholieke Mia eruit. Mia heeft, net als ik, een geprofileerd katholiek imago. We praten wat. Mia merkt ietwat verbitterd op dat de katholieken door de partijtop naar de strijdplaatsen worden geduwd. Dat was met haar zo, dat was met mij zo. Dat was ook zo met Hugo Vandenberghe. Hugo haalde het evenmin op de CD&V-senaatslijst, omdat zijn partij liever uitpakt met de cynicus Rik Torfs dan met de gelovige Hugo Vandenberghe. Zelfs aan de overzijde van de taalgrens is het zo. Clotilde Nyssens van cdH maakte hetzelfde mee. Ook zij is uitgesproken katholiek, werd door haar partij naar een strijdplaats gedwongen en behield haar zetel niet. Ben ik bijgevolg de laatste overlevende? Eens te meer wil ik vandaag mijn dank uitspreken aan allen die op 13 juni voor mij stemden en aan allen die mij tijdens de campagne hielpen en die voor mij gebeden hebben. Zonder uw hulp en gebed zou ik hier vandaag niet staan.

Ik leg mijn eed af en zweer, net als de andere kamerleden, "trouw aan de Grondwet". Wat een hypocrisie: Die trouw werd in 2007 ook beloofd door de franstalige politici die weigeren om BHV te splitsen terwijl de Grondwet dit eist. Reeds in 2003 werd het arrest geveld dat de Kamer opdracht gaf om een regeling rond BHV uit te werken. Zeven jaar later is er nog niets veranderd.

Intussen staan de kranten vol over het pedofilieschandaal rond de Kerk. In 1997-98 reeds heb ik de laksheid van Danneels aangeklaagd wanneer het over het thema pedofilie ging. De "katholieke" godsdienstles probeerde toen onze pubers wijs te maken dat kleine kinderen genitale strelingen "leuk" vinden. Ik vond dat schandalig, maar ik was blijkbaar de enige. Ik stond alleen, terwijl Danneels op handen werd gedragen door de media. Zelfs mijn toenmalige partijgenoot Jurgen Verstrepen verdedigde destijds Danneels als een "wijs man" nadat ik hem op een partijcongres een "overjaarse 68-er" had genoemd. Ik had hardere taal moeten gebruiken. Danneels is de doodgraver geweest van de Kerk in Vlaanderen.